وضعیت علمی کشور اقدام و عمل

وضعیت علمی کشور اقدام و عملاگر تعارف های سیاسی و اعتماد به نفس های کاذب که بر مبنای اطلاعات غلط و سطحی بنا شده اند را کنار بگذاریم خواهیم دید امسال بیش از هر زمان دیگری  نیازمند نگاهی واقع بین به وضعیت علمی کشور هستیم و به حق می توان ادعا کرد که اقدام و عمل مورد تاکید مقام معظم رهبری در نام گذاری امسال نشان از احساس خطر این خودشیفتگی کاذب است.

هر از چند گاهی خبر رشد علمی کشور در زمینه های گوناگون و در رنکینگ های مختلف جهانی را می شنویم اما عرصه عمل و میدان اقدام شواهدی از پیشرفت غلو شده ی به تصویر کشیده شده نشان نمی دهند. اینکه در سال حدوداً چهار میلیون و ششصد هزار دانشجو را فارغ التحصیل می کنیم و یا اینکه براساس مستندات ISI  از رتبه ۱۷ به رتبه ۱۶ رسیدیم واقعاً نشان خوبی نیست. باید نگران بود، نگران این حجم از تولید مدرک که باعث افزایش توقع و کاهش بهره وری می شوند. نگران این حجم از تولید مقالاتی که نه تنها به سود کشورها و ژورنال های منتشر کننده جهانی نیست چه رسد به استفاده داخلی،  بلکه بودجه پژوهش و تحقیق را نیز می بلعد و نردبانی زنجیره ای شده برای کسب مقامات و منسب های دانشگاهی و علمی!

تولید فکر نو و طرح گفتمان جدید در زمینه های مختلف تبدیل شده به ترجمه و پژوهش های تاریخی و نظری. درست در زمانی که کشور درگیر بحران های مختلف نظامی-منطقه ای، آب، بیکاری، افزایش شکاف طبقاتی و نسلی و…. است ارائه راهکار های عملی از این خیل تحصیل کرده و مقالات منتشر شده آرزویی شده دست نایافتنی.

قرض از نگارش این نوشتار انکار زحمات و پیشرفت های برخی دلسوزان و سخت کوشان این مرز و بوم و تطهیر اشتباهات فردی و دولتی خاص نیست لذا قصد داریم حداقل یک تغییر نگرشی نسبت به روند موجود داشته باشیم.

 انتقاد به مسائل جاری علم آموزی و وضعیت علمی کشور را هر روز دنبال می کنیم اما هر بار جای این پرسش در ذهن مستمع ایجاد می شود که پس نقطه آغاز تحول کجاست؟ و از آن حیاتی تر راهبرد حل مسئله چیست؟  انتقاد ها گرچه بجا اما ناکار آمد است زیرا مقام مسئول مستمع این بحث ها نیست و اصولاً برای وی این مشکلات هنوز “بحران” نیست و از طرفی چند سری سیستم و تعدد مراکز تصمیم سازی و پاسخگویی به عنوان یکی دیگر از معضلات، باعث تشدید بی توجهی و عدم مسئولیت پذیری شده است.

چندین سال است که مشخصاً در مورد دانشگاه و مشکلات آن بحث می شود اما تماماً بحث ها بدون ارائه یک استراتژی منظم به پایان می رسد. قرض ارائه کلیات و رفتار انقلابی نیست. برای مثال هر فرد در هر مقام و منسب در حوزه کاری خود راه حل های عملی مشخصی را پیشنهاد و مورد بحث قرار دهد یعنی تقسیم کار تخصصی. صرفاً با بیان انتقاد های یاد شده این نوع مشکلات همچنان باقی خواهند ماند. عقیده داریم سیستم و نظام آموزشی و بدنه اجتماعی به جهل و ضعف کارکردی(بدکارکردی) خود به زعم تلاش های عزیزانی که با شجاعت و ریزبینی خود پرده از این رشد پوشالی بر میدارند، آگاه است اما حفظ منافع را در گرو ادامه این  تراژدی غم بار پیشرفت صوری می بینند. در حال حاضر تشنه تلاش های  مولکولیزه وحساب شده و معطوف به آینده نگری دقیق جهت رفع مشکلات هسیتم.

من یه طراح سایت و کارشناس S.E.O هستم که عاشق دنبال کردن اخبار و پیشرفت دنیای دیجیتالم. طراح و مشاور دیجیتال مارکتینگ چند شرکت ایرانی هستم و با دوستانم گروه سما فناوران سارینا رو مدیریت می کنم. خوشحال میشم با هم دانسته هامون رو قسمت کنیم. منتظر آشنایی بیشتر با شما هستم …
برچسب ها

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *